Aylardan Mayıs’ın On Dokuzu’dur,
Yurdun dört bir yanını kara bulutlar sararken,
Yırtılır deniz, parlar Demirkazık tüm ihtişamıyla,
Ilık ılık esen rüzgarda, Samsun’a yanaşır vapur...
Levendler, askerler uyansın uykularından,
Dede Korkut’u bilenlere, yeniden destan olur...
Islanmasın göz yaşlarıyla çocukların yanakları,
Zafer yakındır, önümüzde Sarı Zeybek yürür...

Oğuz Atam der ki,
Güneş bayrak olsun, gök çadır...
Düşman dayamışsa vatan toprağına hançerini,
Samsun’a çıkar bir Sarı Zeybek,
İlk kıvılcım Bandırma’da korlanır...
Yırtılır elbet, yurdumun bahtı kara gömleği,
Sakarya bayrak olur, Dumlupınar çadır...

Anka kuşu gökte müjdeler zaferi,
Türk’ün hayat ağacı solar mı hiç,
Attila’nın oğulları, prangaya vurulur mu hiç...
Tarumar olsun, yıkılsın yedi düvel,
Üstündeki göğe bak, istiklal dışarda olur mu hiç;
Razı gelmemiş ataların, dedelerin, ninelerin,
Kanlıdır gömleğin, hakikat dışarda olur mu hiç...

Oğuz Atam der ki,
Güneş bayrak olsun, gök çadır...
Düşman dayamışsa vatan toprağına hançerini,
Samsun’a çıkar bir Sarı Zeybek,
İlk kıvılcım Bandırma’da korlanır...
Yırtılır elbet, yurdumun bahtı kara gömleği,
Sakarya bayrak olur, Dumlupınar çadır...

Vatan içindir bunca çaba, bunca emek,
Ata’sının izinden gitmeli, yurdumun insanı...
Tuna Üstündeki Ses’e kulak vermeli,
Ata’sını bilerek inşa etmeli, gençler yarınları...
Niçin bihaberdir on yedinin sırrından herkes,
İçimizdeki o umutla, Türk Tarih Tezi okunmalı,
Çevir sayfaları, dize dize Ata’mın Oğuz Oğulları...
İçimizdeki pas tutmuş perde kalkmalı,
Ne için Samsun’a çıkıldığı, tekrar hatırlanmalı...

Oğuz Atam der ki,
Güneş bayrak olsun, gök çadır...
Düşman dayamışsa vatan toprağına hançerini,
Samsun’a çıkar bir Sarı Zeybek,
İlk kıvılcım Bandırma’da korlanır...
Yırtılır elbet, yurdumun bahtı kara gömleği,
Sakarya bayrak olur, Dumlupınar çadır...