Günler geçiyor Efendim,
Yine bir gün bitiyor hıçkırıklar içinde...
Yutkunuyor kalemim dizeleri yazarken,
Boğazım düğüm düğüm olmuş ki
Nasıl haykıracağını bilemez halde...
Sosyal çürüme sarmış benizleri,
Bilim zaten tozlu raflara kaldırılmış,
Eline silah alan mafya olmuş ülkemde...
Eğitim,ahlak,vicdan can evinden vurulurken
Magazin dünyasında başlıklar kurulmuş,
Milletim ordan oraya savrulmuş,
Her gün,her saat değişen gündemde...

Mezarlıklar değil midir,
Ölümü iliklerimizde hissettiğimiz o yer...
Okullar değil midir,
Yaşama,hayallere sımsıkı sarıldığımız o yer...
Okullarda kan-göz yaşı akarsa,
Körpe fidanlara bir daha gebe kalır mı bu yer...

Günler geçiyor Efendim,
Yine bir gece bitiyor hicran içinde...
Artık bu son mu derken kalemim,
Keşke hiç yazmasaydım şu satırları
Dediğimle kalıyor mahzun dizelerimde...
Nice yıldızlar birer birer göç ederken
Ufutkta beliren o umutlar yok olmuş,
Namlunun ucu artık ülkemin can evinde...
Bir öğretmen siper olurken öğrencilerine
Sanki evlatlarını koruyan bir "Ana" olmuş,
Cumhuriyet’in yılmaz bir bekçisi olmuş,
Kıraç topraklarda bile çiçek açan ülkemde...

Mezarlıklar değil midir,
Ölümü iliklerimizde hissettiğimiz o yer...
Okullar değil midir,
Yaşama,hayallere sımsıkı sarıldığımız o yer...
Okullarda kan-göz yaşı akarsa,
Körpe fidanlara bir daha gebe kalır mı bu yer...

Okullarda silahlar konuşuyor,
Öğretmenler namlunun ucunda kaldı...
Okulun bahçesinde ölüm kol geziyor,
Mezarlıklardan ne farkı kaldı...
Sınıflardan kurşun sesleri işitiliyor,
Hayaller,umutlar suskun kaldı...
Belki de en önemlisi,
Ata’mın "Muasır Medeniyetler" dersinden
Ülkece sınıfta kaldık...