geliyor gözlerimin önüne
çekilmiş bir sahnenin yüzlerce tekrarı
belki dünyayı kurtaramıyor bakışı
savaş artığı evleri yapmıyor
Yemen’de bir çocuğu doyurmuyor
haklı bir eylemde duyulmuyor adı
yine de beni mutlu ediyor gözleri


usulca gelişi bir kaç merdiven aşağıdan
en uysal haliyle sevginin
belki bir elmas yüzük takmıyor
bir derviş sakinliğinde eli üstünde elinin
kokulu bir yediveren gülü bırakıyor gözleri
adını yazıyor bir güne
gözlerime değdiğinde
bakışım yüceliyor


sıradan bir insan gülüşü terli
evine ekmek götürüyor
gök yüzü eğiliyor yere
nasıl bir dünyada yaşıyor sorgulamıyor belki
bir şarkı yetiyor yıldızı yüksek
sevdası Ay’a selam veriyor
belki yürüyemiyor ayakları
istediği verimli yöne
ama ele veriyor sözleri onu
konuşsa da bir kaç kelime
karıncayı ezmiyor
anlıyorum ki onun
güneşi bile nemli..

geliyor gözlerimin önüne
yaşanmış bir sahnenin yüzlerce tekrarı..

04. 08. 2017 / Nazik Gülünay