.
.
Gel hadi…
Gönlüm lime limeyken hasretine çerağlar yakıp ağlarken gecemde
Bir kez olsun yık surlarını aldırmadan çer çöpüne sellerin
Şehir göğsüne yaslansın sırılsıklam
Eylül
Bir kez olsun göndermesin hazana gözyaşlarını
Söz kesilsin
Su ve ateş yine kedere düşlensin kıvrılıp bir köşeye
Gel hadi…
Masumca bir ölüm gibi dolaşsın nazarların sevgili
Doru atlar misal uçarcasına
Aşkınla
Dolaşsın dört bir yanımda…
Sen sen, sevgili...
.
.
Gel, hadi…
Utandırmayıp aşkı al bir şal gibi ört omuzlarına
Örtün, asilliğinin ebedi bir simgesi olsun faniliğimin kımıltısızlığında
Bilmediğim
Görmediğim o hayalime saçların
Dolansın gecemden nakış nakış rüzgarlarla…
Etime değen hasırların izlerine aldırmadan
Yağmursuzluğa ruhumu yaslamadan
Havsalam bir anka olup Kaf Dağının ardına konmadan
Gel hadi…
Ölüm bizi ayırmadan
Tan, vaktini şaşırmadan
Gel ne olur
Gel hadi, sevgili…
.
.
Gel hadi
İsmini dilimin ucuna bırakırken yüreğime durlanmış yağmurlar
Gel, hoyrat bir fırtınaya ihtilallerim boyun eğmeden
Çarpışarak çekildiğim o alacakaranlık asırların pörsümüşlüğünden
Koma gerilere bir kez daha beni hadi gel sevgili…
Ayaklarım çatılmadan yarların dik kayalıklarına
Gövdem gülümsemeden celladıma
Gel hadi ne olur?
Gel hadi Sevgili…
Üşümüş bir yaşamaktan sıyır kelimelerimi
Viran yüreğimin
Çiğne o bedbaht bendini
At bedenime, kemendini
Sevgili…
Ey sevgili…
.
.