.
.
Kelimelerim...
Kalmalı...
Umudun suskunluğuna...
.
.
.
Sessizliğin tek derdi olmalıydı belki
Geceyle...
O da
Esaret...
Yalnızlığın kuraklığında...
.
.
Gerek olmadığı gibi
Yalnızlığın korkusuzluğu çağrıştırmasına
Susmalıydı sorgular da
Bırakıp kendini
Uçsuzluğunda göğe...
Ve
Ölmemeli kelebekler
Son kanat çırpışlarını özümseyemeden...
Yoksa ay
Küser geceye...
.
.
Turuncu bir üfleyişidir flütümün
Ayaza notalarını sermiş rüzgârlardan mülhem...
Gözlerin
Kırağıya çalmış yitiğim asırlara bedel...
Gelmelere çağırma beni
Ya da zorlama gitmelere
Gün ateş
Ve bedenim köz
Fazla vakti yok
Küle dönüşümün...
.
.
Ve aklım
Hâlâ...
Sen...
Ve yine sen...
Bir anlık değilsin bende
Şaşkın bir mevsime aldanışı gibi kiraz çiçeklerinin...
Ürperen soğuklarım vurur kıyılarına
Belki ışığına varamayıp tükenir ebediliklere mürekkebim
Sessizce kararır sayfam
Tükenir
Tükenir şiirlerim...
Kelebek olup...
Ayazında...
.
.