bütün gece
g’özlerimin karasına ağlayan ışıkta
kucakladım güneşin sessizliğini
düş ipliğiyle dokunan ebruli gölgede
ay’ın buğulu inceliği beyaz perde
üzüm parçalı hayaller geçer/
sesimin karı yağan şiirler/
ovalar,atlar...



yüreğim,
sevincimin yarısında kaç avuçluk ağız olur
açar ağaç kıvamında zaman
martılar dilleşir
yağmur yağar sonra
yeryüzü çiçeğiyle açar
yıldızlı bir balkona



parmağıma asılı gecenin renginde şafak
bulutsu kumların güzelliğine yâr
getirin mavili kuşları kalbimin kentine
denizin uykumu çarptığı darlıkta
kekeliyorum çocukluğumu..
sırtımdan hüzün köprülü karanlık yürüyor
pencerede ay yalnızlığı
fenerli tohumun uzun yolculuğu
o kadar çok anlattım ki
satırlarıma tuttum atlasın
sarı iklimini..



dudaklarımdan kayan terin ırmak derinliği
kanatılmış çığlığın yüzüyle geçer baharı
uyanışımı zincirliyor yaprak serinliğinde sabah
rüzgarın içime doğan vaktinde
gizlice s/aklım
çek gövdemi ruhuna

avuçların çözülsün aydınlığın ceplerine

...