Sana,benim unuttuğumu söyleseler de
Sakın inanma,yalan bil her şeyi
İsmin dudaklarımdan
Resmin ellerimden hiç düşmedi ki
Her gece rüyamsın...
Gözlerimi buğulayan yaşlarımsın
Sen olmazsan yıkılır bu kent
Sakarya nehri gibi bazen susarım
Kimsesizdik,yalnızlığı seçtik bazen
Yağmurun altında ıslanırdık
Elele tutuşurduk nar çiçekleri titrerken
Sular fesleğenleri,nülifer çiçeklerini saklardı

Kimsesizliğe ve yalnızlığa gitme sakın
Ellerimde son bir demet gül kaldı
Derbeder kapındayım yine karşındayım
Bu son yağmurda...
Kırgınım dost maskesi takan insanlara
Her şey normalmiş gibi davranıp
Arkamdan atıp tutanlara
Yaşayacak dermanım kalmadı
Yorgun gözlerim
Tek bir cümle çıkacak hali kalmamış dudaklarımın

Kendime kırgınım
Güçlü görünmek zorunda olduğum her an’a
Yağmur bile sabırsız yağmakta dışarıda..
Birazdan yine sonsuzluk başlayacak
Son bir söz daha söylemek isterim sana.
Mesut olduğun günlerin hatırına
Unutma beni,unutma sevgimi..
YEŞİLIRMAK