Nolur’du bu aşk için bir gül ekseydin
Ağlayıp göz yaşı bir su dökseydin
Hicran hasretini bir gün çekseydin
Sensizlik nasılmış sende bilseydin


Umut’u olmaz’a dolamak neymiş
Elini kan ile bulamak neymiş
Söğüt neden böyle başını eğmiş
Dalsız kalsa’ydın da sende bilseydin



Bilseydin yenilmek ne gerçeklere
başına apansız geleceklere
Arı neden küsmüş tüm çiçeklere
Bal’sız kalsa’ydın da sende bilseydin



Bilseydin rüzgara hasret olmak ne
Toprağa bağlıyken ayrı kalmak ne
Suyun eşiğinde açıp solmak ne
Bir gül olsaydın da sende bilseydin



Bakire sanmıştım oysa bel altın
Gol attı ruhuma kadar penaltın
Söz neden gümüş sükûnet altın
Dilsiz kalsa’ydın da sende bilseydin



Neden kalmıyormuş taş üstün de taş
Vakit neden yorgun saatler yavaş
Hisler niye hüzün gözler niçin yaş
Sensiz kalsa’ydın da sende bilseydin



Neydi korkuları bende büyüten
Her dem hasret olup burnum da tüten
Tükene tüken’e sonun da yiten
Umut olsa’ydın da sende bilseydin



Bilseydin körkütük aşık olmak ne
Vefasız geceye ışık olmak ne
Dertler sofrasında kaşık olmak ne
Hüzne bansa’ydın da sende bilseydin



Bilseydin böylesi tutuşmak niçin
Bilseydin kül gibi yatışmak niçin
Her an her saniye kavuşmak için
Bir kez yansa’ydın da sende bilseydin