2
Yorum
12
Beğeni
5,0
Puan
103
Okunma
Terk edip, gidiyor beni baharlar
Sensiz mevsimlerin güz’ü kalıyor
Yılları yanıltan köhne duvarlar
Sırtımı yaslasam izi kalıyor
Hem çürüyüp giden gençlik yıllarım
Hem sararıp solan gönül dallarım
Sarpa sardı sensiz bütün yollarım
Yokuşunu geçsem düzü kalıyor
Yokluğun ne korkunç ne acı şeymiş
Yandıkça anladım, cehennem neymiş
Sanki yüreğime kör kurşun değmiş
Her nefes verişte sızı kalıyor
Sevenin dünyada yükü Keder mi
Seven böylesine veda eder mi
Hasretini çekmek bana Kader mi
Sildikçe alnımda yazı kalıyor
Ne zümrüt yeşili kaktüsler, gülüm
Ne kobalt mavisi uzak gökyüzü
Gece bekletriken, mahzun gündüzü
Geçmez saatlerin naz’ı kalıyor
Sanki bir kabusun tam ortasında
Kala kaldı gönlüm hicran yasında
Hüznü yudumlarken sevda tasında
Çoğu bitti desem azı kalıyor
5.0
100% (5)
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Cevap Yaz
