Sürgünden sürgüne sürgün edildim
Gururumu yıkan aşka yenildim
Ben seni gönlümün mabedi bildim
Sevdan yüreğimi avladı Gafil


Bilmem ki hangisi, bu kaçıncısı
Takvimin başından aşkın sancısı
sensiz geçen hergün, içler acısı
Yüreğimde sur’a üfler İsrafil


Bana bir var bir yok ele var oldun
Seni beni bıraktın ele yar oldun
Hep benden uzakta bahtiyar oldun
Sana ayrılmışken kalbimde mahfil


Elimi tuttuğun sokaklar mahzun
Yıllar avutulmuş, yollarsa uzun
Çatlatır kahırdan beni bu hüzün
Hasret rüzgarları hep efil efil


Her engeli aştı, her engebemi
Birbilsen kaç kere bozdu tövbemi
Yerle bir eyledi gönül Kabemi
Tepine tepine hicran denen fil


Ne İzan bıraktın ne iz ne mefhum
Eyledin virane çaresiz sefil
Cehennem neylesin külleşti ruhum
Nasıl yandığıma hasretin Kefil