Çevirmem yüzümü bir başka yere
Ölsem de bu dertten göz göre göre
Gözüm pınar olsa göz yaşım dere
Yine de kendime el bilmem seni


Gönül sarayıma sızan olsan da
Alt üst eyleyip de bozan olsan da
Her mevsim bağıma hazan olsan da
Dallarımı kıran yel bilmem seni


Mevla’dır şu garip halimi gören
Diren derim yorgun gönlüme diren
Hayatla arama davetsiz giren
Her yanı dikenli tel bilmem seni


Ne ferman dinlerim ne örf ne töre
Tutuşsa tüm evren yansa da yöre
Hasret ağlarını ben öre öre
Boğulsam çağlayan sel bilmem seni


Anka kuşu gibi yüksek uçsan da
Beni her gördüğün yerden kaçsan da
Hep başkası için çiçek açsan da
Bin defa koklanmış gül bilmem seni


Tutuşsa yüreğim kor olsa dahi
Dayanmak ne mümkün zor olsa dahi
Yine de vazgeçmem senden billahi
Köz olsan içim de kül bilmem seni



Ah etmem yıkılsa başıma dünya
Sensiz hayat zaten bana sürgün ya
Bütün çiçeklerim solsa petunya
Hep melek sayarım kul bilmem seni


Ne hicran duyarım ne de elveda
Sarkıtsalar bile beni idam da
Ölmeden ruhumda şu asi sevda
Aşkımdan boşanmış dul bilmem seni




Bu eseri güne taşıyan ve güne layık gören edebiyat defteri ailesine..
Yorum yapan beğenen,eleştiren, herkese ayrı ayrı teşekkür eder esenlikler dilerim.