Yaşamak kırık bir enstrümanın
detone sesinden
bir türkü yontmaya çalışmak gibiydi
Vakit ayıramadım kaleme
emzirmeye çalışmaktan kendimi

Bu yüzden şiir sayma bu satırları
onlar dağılmış tespih taneleri

…

Karanlıktan korkarım ben kadınım
bir de sen bıçak gibi
bileklerime sokulup durma

…

Elimi göğsünde gezdiriyorum
bir şey vardı diyorum
birşey vardı burada
Kimi zaman usul usul yürüyen
kimi zaman soluk soluğa

…

Ellerin soğuk bugün
Elveda diyeceğin için mi?

…

İçimde hep
“seven halinle kal” diye
bakmadım
sen elveda derken yüzüne

…

Benden sonra
kaç şehir kuruttun
kitaplarının arasında

…

Yoksun ya
çıkmaz sokakları -mecburen-
Tanrı ile aramızda bölüşüyoruz

…

Zaman değil
-o gözünü ayıramaz
takvim yapraklarından-
bir tek Tanrı teselli edebilir seni
yargılamadan ve yağmalamadan


Özgür Saraç/Râzı
150822denizli