demez miydim ben sana?
bir poyraz çıldırısında
yitirdik kendimizi
boş düşlere yuvarlandı başımız.

demez miydim ben sana?
pınarlar çalar ormanın suyunu
ateş böceğinde solar ışık
bambaşka yüzleri gösteren aynalarda.

demez miydim ben sana?
lekeliyse retina
tiksinilen imgeler taşır
gelincik gülüşler kazınır
baharlardan
kötülüğü solur vesvese.

demez miydim ben sana?
ölü yaprakların soluğunda
kapkaranlığı duvara çizen eller
sımsıkı kapatacak ufukları
ölümü üleştirip
korkuyu dişlerde çiğneterek.

demez miydim ben sana?
kum durmaz avuçlarda
bir engereğin dilinde çürür zaman
cüzzamlı sularda yıkanır kuzgun
bukalemun rengi kış uykusunda
yollar uzun.

demez miydim ben sana?
alınyazımızı bileyen kasırga
karar kılmış gövdemizde
mızrakla oyulmuş düşlerin geniş halkası
irinin tiryakisi çıban beynimizde
nasıl bir aczin içinde aklımız?

demez miydin sen bana?
serinletir mucizeler
rengi ve kokusu derin
şüphe sıyrılır kabuğundan pak sesle
ve ruh çatlar
uçma zevkiyle
ışığını alınca Nur’dan