Bu gece bir aç kurttan yara aldın rüyamda.
Ahvalini zor gördüm uyandım kara kuzum.
Haramiler dolaştı düşlerimde, hülyamda.
Dağında bir kar gördüm uyandım kara kuzum.

Sızıladı yüreğim yaranı saramadım.
Şaşkınlığım içinde derdini soramadım.
Uzaklaşırken o an sanma ki aramadım.
Sarp kayalık, yar gördüm uyandım kara kuzum.

Koştun kanlar içinde bilinmez yöne doğru.
Pencereme tan düştü yeni bir güne doğru.
Eğildi o esnada şu başım öne doğru.
Hislerimde ar gördüm uyandım kara kuzum.

Bilirim ta ezelden yüreğin yangın yeri.
İyice durgun idi gözünün sönen feri.
Her yanım sis ve duman gittiğin günden beri.
Avazımda zar gördüm uyandım kara kuzum.

Ne yana döndüm ise esamenden eser yok.
Suya uzattım elim yangınıma kevser yok.
Şu üç günlük dünyada bende sensiz bir ser yok
İçerimde nar gördüm uyandım kara kuzum.

Mesut’um kavalımın bitmeyen neş’esiydin.
Şu karşı yamaçlarda şu cânın kimsesiydin.
Kana kana içtiğim bir çoban çeşmesiydin.
Dünya cana dar gördüm uyandım kara kuzum.

Mesut ALTUNKAYNAK