her şeyi bilen bir de her şeyi yiyen
değişken insanlara
stabil sabitler dilerim
çocukken
güneş iyi huylu Hulusi komiserdi
ay donuyla gezerdi
donulay diye biliyordum biri ayıplayınca
dünya pamuklu dönmeye başladı
Sezen söyledi
seven gitmez
seven katlanır
çekyatlar kesin möble aşık
lineer artış diyorlar yaşıyoruz
dur dedikçe kas yapıyor
onun ardında kesikli izlerim
halbuki her biri cılız yol çizgilerimdi
merak edeceği orman yok
bir ağaç için
fazla tanıdık birbirimizi
bunu ilk ben fark ettim
sen gündüz kuşağı programında
yer tutan teyzeye
saçı kızıl diye günbatımı baktın
ben romantizm akımına yakalanmıştım
bir vakit kelebeğe benzetildim
bunu yersem tiryaki yemezsem Müzeyyen’dim
bir gün yutağımdan vuruldum
olmaz dememek gerek
köftehor sen bunu beğenme
kamera arkasında hepimiz postuz
postiş takmış kalp sahibi
postürü düzgün akıl
Alimallah diye bir şarkı vardı
söyleyen belki bir Kilimanjaro gezginiydi
Ya da seksenler onun at sırtıydı
ses tellerini zaman akort ederken
geçmeyen bir cüzdan güzeliyiz
Zeki abi hor gözle bakmıyorum ayaklarıma
bir numara küçük olsa
kim bilir ne kadar
yol daha gidecektim
uzadı kalbim kes demişim
her söz bu hazin sona layık
evren de bir gülme sesiyle oluşmuştur desem
inanan birkaç kişi olur
onları müridim yaparım
olmazsa halı saha müdavimi