9
Yorum
29
Beğeni
0,0
Puan
650
Okunma

neresinden kessem gölgeni, sen ekleniyor
arkamdan gelip tutuyor sanki
gri bulutlar arasında arıyorum güneşini
benden uzak yakın gibi
bir söz bir sözü ekiyor, tarla geniş
yine de bir yol arıyorum geçecek
sen’li bir kulübe, çadır veya büyük bir ev
oluyor sessiz cümleler
işaret veriyor şiire
geç diye
benimle ama benden uzak
yaşıyor görüyorum gözlerinin içinde
o küçük kıvılcımlar yakıyor sevda ateşini
fazla bir şey yapmıyorum durup bakarken
gitmiyorum, ateşe körükle
yanıyor izliyorum
uykuda bile
nerden eklensem gülüşüne, hüzün
düşüyor anıma, güne, geceme
söz yarım kalıyor bir yerde
bağrı açık garip aşık
sazın alıp çalacak
çocukluğuma dönüp anne diye seslensem mi
yoksa anneciğim kalk diye
babam mı uyandırsa beni
gölgen her an peşimde
kırık cümleler şiirde yine
yaşıyormuşsun..
11. 12. 2021 / Nazik Gülünay