28
Yorum
111
Beğeni
0,0
Puan
2870
Okunma

Sessiz bir sabahın
azalarak dökülür gamzeleri
rayihanın sevinçleri bulutlu
kalbi düşünceler içinde
Yürüyorum başım dönüyor
doğumum ne zamandı?
ya gökyüzünü dolduran çocukluğum
toprağın bağrı cenaze töreni
Nefesimin ortasına dağılır türküsü
ses versem incinir narın eteği
sussam yüreğin ağırlığında
avuçlarımdan sağılır yapraklar
yere düşer varlığımız...
Yoruldum ilk defa
kırık aynalar gibi üzgün
yanıma diz çöktü hakikat
uğulduyor başucumda İstanbul
birde sen
sel olup akıyorsun gözlerimden
ayrılık diyordun ya...
ne zaman öldüm?
Ümmühan YILDIZ
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.