Döndükçe zamanın pervaneleri
Yıkıp geçiyor bende kalan hediyeleri ...
Eline emeğine sağlık çok güzel bir yazı olmuş ❤❤❤

MÜKEMMELDİ,,Şiirde hüzün hakimdi,,,Şiir bu şekilde de olabilirmiş,,

selamlar GÜNAYDIN


Bir ölünün
toplanmış giysileri gibi
önümde yığılı ,
tüm dertlerim.
Onca
gözyaşı ile
yıkanmış karşımda şimdi
yarım kalan sözlerim.
Halılar toplu,
perdeler çekili,
kaçıp gitmiş uzaklara sevdiklerim.
Feryat edenlere karışıyor
benden uzak,
bana yabancı emeklerim...

Sersemleşiyor
paslanmış bir sandalyede
dinlediğim masallar.
Kayboluyor
göklere sığmayan
dolunayda büyüttüğüm hatıralar.
Gün sonunda yazılıyor
kuşların kanatlarına,
konuşamadığım acılar,
Zamanla
görünüyor
uzaklara saklanan
odalar dolusu yaralar.

Veda
etmek mi gerek
sakinliğin
sinesinden semalara?
Suskunluk
vadisinden
yankılanıyor acılar,
pamuklara sarılı acılara.
Kimse konuşmuyor
bana
ve çarmıha gerili kulaklara,
Suskunluğun
kırgınlığını anlasalar yetiyor,
gözyaşlarında boğulanlara...

Tebessümler
birikmiş,
taşıyor zihnimde
ve yok oluyorlar şimdi,
Kaybedilen
her ne varsa
bir kez daha kaybediliyor sanki...
Aynaların
buğusu çoğaldıkça ,
ben de kayboluyorum belki.
Döndükçe
zamanın pervaneleri
yıkıp geçiyor,
bende kalan hediyeleri..

İsmim
yetmiyor artık
beni,
benden uzakların rüzgarına anlatmaya.
Kalemler
kırılmış,
silinmiş tüm yazılar
ve saklandım susarken konuşmaya...
Dantellere
işlediğim
umutlarım sökülürken,
koştum
benden gidenleri anlamaya,
Ve sonra
ellerimde sökülmüş yarınlarım
ve ben geri döndük yeniden saklanmaya...

KUŞLARIN VEDASI

Güzel bir şiirdi, beğeniyle okudum. Nice güzel şiirlere diyor, şairimi içtenlikle KUTLUYORUM...