Korkuyorum sokağa çıkmaya,
Sırtlanlar avlusundan geçemiyorum,
Başı boş gittikçe gidiyor her şey,
Memleket ahvalinden konuşamıyorum,
Sarmalanıyorum acılar kuşatıyor içimi,
Marketlerin raflarına gözlerimi kapıyorum,
Kapıdan çıkınca dönüp ardıma bakmıyorum,
Yaşamak buysa eğer inanın ben de yaşıyorum,
İtibarım yok oldu cazibe merkezi değilim,
Sınırlı harcıyorum beş kuruşa itibarım(!)
İtibarda tasarruf olmaz benim bildiğim tanım(!)
Kafamı taşlara boşuna vurup parçalamışım,
İtibarı kaybettikten sonra kim der ki yaşamışım,
İtibarı sıfırlanan insanlar sokakları kuşattı,
Cebinde yok metelik yüreği delik deşik,
Acılar boynumu büktü nedir bu kepazelik,
Umurunda olmadıklarımı sırtımda taşıyorum,
Her gün hayatıma Karargâh kuruyor rezillik,
Cin çarpmış gibi sarhoş geziyor bütün bir insanlık,
Yücelerden bir rüzgâr esse de içimize gelse ferahlık,
Yer kirlendi maymunlar iştaha geldi,
Yüreğimden damarlar çekildi kanım heba olup gitti,
Müjdeli haber mi getirdi acep rüzgâr,
Yağmur yağmış gibi toprak kokuyor içime güzellik giriyor,
Ben topraktan geldim toprağa gireceğim,
Köyümün çamur yollarında imdat eyledim çamura batınca,
Sudan başka kimse yetişmedi kaderim beni alıp gitti,
İtibarı tükenmişlerin harcayarak itibar beklediği,
Sokaklar aklımı başımdan alıp beni kadavraya çevirdi,
Korkmadan geldiğim yolları korkarak geçiyorum şimdi,
Ola ki itibarsız biri açsa bir şey isteyebilir belki,
Gücüm yetmediğinde dişlerimi sıkmaktan dişlerim çekildi,
Acıyan merhametin yerine gaddar insanlık gelmişti,
Uladım insanı insana karşıma gelenler hep dertli,
Derdinden kendini unutan ben nasıl çare olabilirim ki,
Her yanımdan merhamet aksa da köyümün toprağı gibi,
Bu caddeler sokaklar duygularımı yedi merhameti tüketti,
Kim ne yapsın benim gibi itibar kaybına uğramış birini,
İnsanın harcamasından belli olur itibarının düzeyi,
Harcayacak paramız mı kaldı hayat ateş pahası,
Bu zorluklar itibarımızı beton zemine çaktı,
İtibarsız bir toplum itibarlı olanlara hala sadıksa,
İtibarın artması itibarsızların çoğalmasıyla irtibatlı,
Biz itibardan vazgeçtik kendimizle tanımladık kendimizi,
Yamulmadık rüzgârda kapıkulu olmadık meyhane köşesinde(!)
Hayata anlam katarken anlam arayışında yakaladık hayatı,
Bundan başka yol bilmeyiz bu kadar hayatın tadı,
Soluklan biraz yüreğim acıların ortası yolun daha yarısı,
Allah’ta elçisinde ve müminlerde ara izzeti itibarı,
Bunlar değilse itibarın harcamakla bulamazsın itibarını,
Dikkat edilmezse bunlara seherde savrulur insan bir yaprak gibi;
Erol KEKEÇ/03.06.2021/23.10