![]() Ne Çok
Ne çok düş bıraktık
Martıların kanatlarında Ne çok umut savruldu Bir vapurun dümen suyunda Lodoslar üşütmedi Yüreğinde yangını Yılları verdin de yollara Yokluğunun hasreti çıkmadı kolundan Çıkmadı hüznün ak izi dökülen saçlarından Ne çok sevmiştik seninle Ne çok Ne çok yaralıydı yürek Her türkünün ezgisiydi gözlerin Her şiirin mısrası sözlerin Her romanda kahramandık Zamansız ölümlerle sonlanan Ne çok kavgaydık seninle Ne çok Haykırmıştık el ele Ne çok vurulmuş Ne çok inanmıştık özgürlüğe Sıkarken kollarını korkulardan kelepçe Ne çok dövülmüştük ıssız sokaklarda Ne çok ölmüştük Ne çok yeminler edildi ardımız sıra Ne çok Ne çok sevmiştik seninle Ne çok Suda nilüfer utanırdı kendinden Menekşeler renginden Maviydin gökten çok Denizler ipek olurdu teninde Susardı şarkılar sesinde Gülerdin / güller kıskanırdı kendinden Ağlardın bulutlar utanırdı Yazılmamış şiir Anlatılmamış aşkların destanıydı gözlerin Ne çok sevmiştik seninle Ne çok Umut yeşerirdi gözlerin değse gözüme Ne çok hasrettik seninle Ne çok Özlem kokardı bakışın aşka Yağmurlar yağarken saçlarına Saklandığın kent ıslanırdı Düşlerini emanet ettiğin Kuşlar sığınırdı ağaç altlarına Bu şehir gri örtüsünü kuşanmışsa Ne çok sevdaydık seninle Ne çok Sözleri kıskanırdı şiirler Sevdamızın deminde AHMET GÖÇER |