Güneş açtı kışı unutmuş şehrime
Hani olur ya bazen
İçimde sebepsiz bir bahar
Çorakta turunç bahçesi yüreğim
Az sonra bir sevinç çalacak kapımı sanki
Yok öyle nedensiz bir gülüşe erken daha
Erken daha sevinçlere uyanmaya

Vakti değil biliyorum
Biliyorum
Ama içimde bir yaşamak telaşı
Tutasım var geç kalışları
Bir şiir var aklımda
Sevda artığı
Şuramda
Göğsümün sol yanında
Delip çıkmaya çalışıyor bir kurt
Hani kabuğu düşmeye hazır
Eski bir yara bu
İçimde kaşıyıp kanatma hazzı
Söksem çıkacak rengarenk bir kelebek

Amasız
Nedensiz bir umut bu
Yazdan ben çalmadım ki günü
Bu kışın huysuzluğu

Vakti değil biliyorum
Yarım kalan oyunlar tutuyor ellerimi
Sayışıyorum yeniden
Aldım verdim
Ben seni yendim
Aldım verdim
Seni sende umudu
Dünyayı çok sevdim

Taa çocukluğumda bir fotoğraftan alıyorum gülüşümü
Gençliğimden sevişimi
Susuyorum saklayıp şaşkınlığı
Duyar şimdi felek
Öyle derdi annem
Hayra değil o kadar gülmek
Çıkar elbet acısı

AHMET GÖÇER