Şimdi bilmelerin sancısı içimde
Susmaların utancı
Beklemeklerde paslanırken prangalarım
Silkinsem kırarım biliyorum
Çığlık çığlık kalksam hani
Bak gidecek yollarımı çalmış zaman
Bir mısraya sığarım şu sıra
Oysa göklerden taşardık hatırla

Hüznün hırkasını örüyor örümcekler
Biz suskunluğa şiirler dizerken
Şimdi kırılgan harfler
Kederin tüm sözleri bende
Öfkem tetikte gece
Ruhum intiharlar ettikçe

Söylenmemiş sözlerin ağırlığı
Gecede arkamda kalan iz
Yağmamış karların ürkek beyazlığı
Tedirgin bir yalnızlık bu
Günlerim var hala yaşanacak
Kirletmeye kıyamadığım
Gecelerim var daha hoyrat aydınlıklara satmadığım
Duruyor bak artarak
Omuzlarımda sensizlikten apoletler

Sesimde öfke nasılda bileyli
Neden öldüklerim çok yaşadıklarımdan
Neden korkum
Doğumlardan yarınlarından
Bende assam tuzumu kurur mu
Alsam geri denizlerle buluşmuş gözyaşımı
Avuçlarıma dikilse papatyalar
Saçlarıma buğday
Salınsam sarılsam
Bir bahar

Acırken kendimize
Doğduğumuz talanlara
Vay
Biz olmamışlığım
Vay umutlara bağlanıp
Düşleri bağışladığım
Vay ki vay
Ağlamaklarla oyalanıp
Gülmeklere koşmadığım
Bakma bende küsüm kendimle
Belki bundan düşkünlüğüm şiire

Bende sövüyorum aynada o yüze
Belki bu yüzden içişim kederimle
Hadi kaldır kadehini içinde yılların zehri
Şerefle
Şerefe
Şerefsize

AHMET GÖÇER