ortadoğu bataklığında tüm çocuklar İsmail’dir

babam benim yumuşak karnım,
karnıma dokunuver.
karnıma dokun, yeni baştan doğayım.


uygar ve medeni aklın estetikten yoğrulmuş isyanı
ve zaman üstü muhalifliğidir; sanat.


üç hilal’e kondu kuş ruhları,
uçuşları kaldı hatırada
bir de milliyetçi ahmaklığı.


kırk bir maşallah gelişine
Sözüne, sözcüklerine
darısı; sesine nefesine.

mayhoş bir hüznün içinde akalım
yahut üzüm suyunun.


yabani otların sardığı bu kahrolası çağ yangınında;
en güzeli bir çiçeğin omuzuna baş yaslamak.


acını sev, kuşlara öykün, felsefeye inan eflatun renkli bir düşünceye boyan.


sevinçli şarkılar mırılda,
semada bambaşka ahenk var.


gecenin hukukunu gözet,
gece hüznün mayasıdır.

yüzünü dökme, yeryüzüm hazan olur.
her yer hüznün sarımtırak rengine boyanır.

ah sürme diline:
yerin göğün kalbi kalır.


sakalıma ikindi hüzünleri değiyor
içten içe dökülüyor, sararıyor soluyorum.


nazara inan,
Allah’a sığın.

büyükbabamın ceketinde esmer bir şekerdim,
gümüşten saatinde gamzeli bir zaman.