günümüzü mahvettiler
başka örtüler isterdik biz başımızda
ruhumuza sinen, aydınlatan
tepemizi yontmayan bir ay, gök
açılacaktı çıkmaz sokağımız
kadınım sen girdiğin zaman

yüzümüzü kararttılar
istemediler aynı yolda yürüyelim erkekle
isteyeni çekip sürükledi polisler
ne işin var sokakta, otur dediler
sen eksik etek
üç beş çocuk doğur, bak

geleceğimizi gasp ettiler
bak ebene dedene dediler
birinin başında sarık
diğerinde ağzını örten beyaz çar
kız kısmının neyine yarar okumak
çek önüne tekneyi
hamur kar

böyle çıktım çıkmaz sokağımdan
elime verdikleri kadınlıkla
çeyizimde işlenmiş örtüler
ve saklımda kalem defter
ne düşmüşse şansıma koca
girdim karanlık bir mağaraya

elbet insan olan kurtulurdu
gücüne dayanarak
görür tünelin ucunda ne var
ev bark çocuktan gayrı
geçmişi arkasında bırakarak..

23. 08. 2020 / Nazik Gülünay