Gitme diyemedim
Bitik romanın son cümlesiydim
Dilimde kilitli aynadan yansıdı,tuaf oldu içim
Gecenin siyahında üşüdüm
Rüzgar ıslığında
‘Başın öne eğilmesin
Aldırma gönül aldırma diyordu’
Edip Akbayram
Gülümsedim
Hemen ses verdi Ahmet Kaya
‘Kafama Sıkar Giderim’
Karmaşık dünyanın bilmecesi
O kadar kolay mıydı gitmek
Gidemedim
Tutundum güneşin dönüşüm tebessümüne
Yalnızlığıma yoldaş oldu
Zeki Müren’in duyuldu cevabı
‘Sorma Ne Haldeyim’
Adım adım takibimde sanki şarkılar
Kıs kıs gülüyordu Eros
Bir kıvılcım yeter hem de vakitsiz.
Gözyaşımı siler gibi
Kimler geldi kimler geçti dilde.
Kendi kendimde savundum
’Yalnızım ben çok yalnızım buymuş alın yazım ’diyor
Beni anlatıyor Nil Burak
Örter gibi hata ve günahları
Kim olursan ol gel diyor
Ney soluğunda Mevlana.
Karanlığımı anlar gibi
Ay Yüzlüm’çalıyordu
Gönülden gönüle Murat Göğebakan
Diz çöktüm sokak ortasında
Kendime getirdi bir ses
Rüzgar gibi sarıldım ruhumla
‘Ellerimizin Büyük Boşluğu’
Diyordu İbrahim Sadri

NURTEN TARIM