Bulutlar kararsa da aldırmadık,pas vermedik hüzne
İçimizi ısıtan bir şeyleri bulduk o hazin sevgide
Çoğu zaman mesafeler girse de araya bu ki kaderde
Umursamadık,sabrettik, üzüldük ama yine de sevdik.

Yanağı ısıtan en saf o dokunuşu unutamadık
Gözden süzülen yaştı akardı bu, belki alıştık
Canlandı hatırası dün gibi sevilenin, nereye baksak
Her batımında günün o mateminde, ufka daldık ki daldık.

Asla olmadı bir planımız onsuz, onursuz
Çoğu şeye bulunursa da kusur, sevgimizdi kusursuz
Ne denli içten bir duygu ki beslenen, kalırız hep uykusuz
Tozunu dumanını yutarak, yoksunluğuna dayanarak sevdik.

Bulutlanmış gözlerde sıcacıktı süzülen yaşlar
Kalben sevemeyenler bu duygudan ne anlar
Gönül bu narin, sevgiden yanaysa kaynayan bir pınar
Şafakla yeniden dirilen duygularla; ölesiye, ölesiye sevdik.

Bekledik yolunu gelir diye bir gün
Buğulandı camlar nefesten, saatleri unuttuk
Ne yandık sıcağından yazın, ne üşüdük kar, kıştan
Zamanı durdurduk içimizde,saçı ağartarak sevdik.

Kiminin çizildi her yanı, bizim kanadı
Kimi kırıldı bu yolda, hemen vazgeçti
Çarkı döndü hayatın, bir tek sevgi gerçekti
Herşeyin önünde, herşeyin özünde,samimiyetle sevdik.

Şarkımızda, şiirimizde, resmimizde harmanlandı duygular
Telinde sazın, sesinde aşığın hep o vardı bize kâr
Bir tebessümü var ya değer dünyaya ne de lütufkâr
Yüzden yansıyan gerçeği gördük,gözden kalbe gidenini
Kusuruna bakmadık ki sevgide sevilenin, incitmedik dil ile
Hayallerimizi doldururcasına, usanç duymadan, biteviye sevdik.

Oğuzhan KÜLTE