![]() İÇİMDEKİ KADIN
Adımlarım acıyor ne vakit yoluna düzülsem
Kalbimdekiyse sır İki cihan gelse bir araya vermem Pencerene konan kuşlar üzülür Dudaklarımdan dökülünce adın Bak rüzgar kopuyor çölden, denizden Fırtınaya evriliyor sokağında Heyhat sen ki kitaplara sığmayan kadın Anılarım sızlıyor ne vakit aklıma düşsen Dişlerimde kan sızıyor mütemadiyen Işığım küsüyor ışımıyor yıldızlar Girdabında boğuluyor huzura baş koyan akşamlar Dudaklarımdan dökülünce adın Çığlık çığlığa susuyor gözlerim Heyhat sen ki kitaplara sığmayan kadın Nefesim düğümleniyor ne vakit çağlasan gözlerimden Dağlarım ufalanıyor isminin azametinden Kırılıyor ruhum Tuz buz oluyor en ince yerinden Yorgun bir türkü tutuyor ellerimi Kalkarken sonsuzluğa veda treni Söyle iki gözüm Hangi yürek taşır bu matemi Hangi şairin dayanır bu sancıya kalemi Hangi pusat kökünden keser bu elemi Dudaklarımdan dökülünce adın Bahar fışkırır topraktan Toylar kurulur yedi kuşaktan Dudaklarımdan dökülünce adın Heyhat sen ki kitaplara sığmayan kadın…. |
Adımlarım acıyor ne vakit yoluna düzülsem
Kalbimdekiyse sır
İki cihan gelse bir araya vermem
Pencerene konan kuşlar üzülür
Dudaklarımdan dökülünce adın
Bak rüzgar kopuyor çölden, denizden
Fırtınaya evriliyor sokağında
Heyhat sen ki kitaplara sığmayan kadın
Bu güzel şiiri, yazan ve bizimle paylaşan Şair Arkadaşımı içtenlikle KUTLUYORUM...