Sürsün hükümranlığı hunharca zilletin
Kötülerden değiliz ki bu iyi bilinsin
Geçer kışı da hayatın, yaşamsa yazın
Essin bakalım zorbaların rüzgarı, dokunmaz bize
Aldık ta en baştan duruşu yıkılmayız şimdi de.

İster dönsün fevri beşerin, batıl olsun en önde
Hakkaniyet, güzellikler kalsın sonda, geride
Yağmurlar yağsın duayla, açmasın çiçekler
Bu gidişatı görür elbet bizim gibi yürekler.

Dönsün zamanın çarkı beyhude,
Bekleriz biz de sonunu sabır ve teslimiyetle
Gitmez boşa, hakla çıkılan yolda kan ter
Güzelliğin başladığı yerde, çirkinlik sona erer.

Dolsun da sabır kabı azami, akar dışarı
Yarar koymazsa bir duygu, olur haşarı
Düşünceleri de güzeldir kamilin, duyguları da
Hayra çıkar bir yol bulunur, eninde sonunda.

Ey bahtım kilit misin, sen ne bilinmezsin
Vefalar yeter bana, artık beni üzemezsin
Düşünmedik asla nefsi, düşmedik ki biz hırsa
Kolumuz asla harama uzanmamışsa
Bu duruş verir bize tebessüm, elbet sonunda

Rahmeti eksik olmayan düşte olmak isterim
Şerden sıyrılşmış ibadet hakiki derim
İzleri kalsın geride dostça muhabbetlerin
Açan çiçekte, serinleten yelde olmak isterim.

Gönle giren ne büyük duygular, düşler var
Asırlar geçse de üzerinden bunlar eskimez, hep kâr
Anıyorum yad ile tarihi, yazılmış destanlar
Bizi millet yapan şu güzide harca bakın
Damla da olsa katın beni, ölümüne varım.

Uzanırsa el düşküne, o ne güzel el
Konuşursa doğru konuşsun ve tatlıca dil,
Uzaklaşsın kinler zeminden, barış zuhur etsin,
Takın beni de kanadına o güvercinlerin
Mutluluk katacak yolda ben, elbette varım
Edilen dualar güzel, bunlar da kârım.

Olayım elinde kalem o minik ellerin
Yazarlar hem de ne güzel, görür ve imrenirim
Eşsiz güzelliğiyle tablolara yansıyan memleketim
İçinde ben de olayım,daha ne isterim.

Oğuzhan KÜLTE