Ne iyi günlerim oldu , kaldı geride
Dost kalmadı sonunda, şu zamanın kastı ne
Felek yazmışsa yazıyı, suçum ne deme,çekilir
Eklenir yine dertler, durur katmerlenir
Sahte gülümsemeler, öncesidir fırtınanın
Zora koşullanmış bir kez kader, gerisi bahane.

Yaşamaksa vermek ses, kalmadı bende gür ses
Anladım ki sahte herkes, bana göre değil dünya
Çıkarlar var ya çıkarlar, hadsizlere olmuş kafes
İsyan yok yinede bekleriz, düşer bize de söz
Geçen zaman ama, yana ise yürekte köz.

Ego denilen muhabbeti kurmuş tinle
Rabbim beni böylelerden ayrı eyle
Değmesin özüme sakın, istemem öylesi arzı
Sunsa da dünyaları, dönüp bakmam yine de
Sevileceksem işte ben, buradayım ve aynı
Çalacaksa çalsın artık baht kapımı, gidiyorum meçhule.

Varsa daha beteri zamanın, bilemem ne getirir
Olsa olsa yarayı deşer yeniden, verirse keder verir
Tünelin ucuna çok mu var bilmez bunu kimse
Her yiğidi bir dert, bir de kasvet kabre götürür
Mevla görür elbet hesapları, bu kat-i ise
Yükünü tutan varsa sevgiden, büyük mükâfat görür.

Sanki gurbetteyim her an zor bana
Yakınım bile bilemez,anlamaz ne çâre
Zaten can bildiğin hançerler seni arkandan
Arama düşmanını dostum elden, uzaktan
Açılır sofrası bize bekleme sakın dikensiz gülü,
Senin muradın böyle, kısmetin kan çiçeklerinden.

Eyle felek eyle biraz da anı,alalım nefes
Özlemleri demlensin geçmişin zihinde,belki tanıdık bir ses
Kısmetse gülünür yeniden bilinmez,belki son kez
Gidiyoruz bir yoldan umutla;durmak yok, durak yok
Aralanır kapısı bize de hayatın, uzanır eller bekle,bak
Eğme başı dik tut, mutlu sansın seni eş,dost...herkes.

Gülmek vakti gelince gül, olsa da yalandan
Ağlasın için sezdirme sakın, nedenini sormazlar ki
Mutluluklar koca bir yalan, sahteleri öyle çok ki
Ne var Leyla, bulmuş olsun Mecnun`unu
Ne Kerem kaldı bu devirde, Özlesin Aslı`sını
Yaşıyoruz sanki , gerçek gibi,kandırmaca ve teselli.

İnsanlar olmuş metalara aşık, nerde kalmış gerçek aşık
Dillerde mal, gönüllerde kupkuru bir sevgi,
Asırlık ağaçlar gördü bunu, yaprakları kurudu
Açmadı neşeyle çiçek,bülbüller küstü güle,
Bu yüzden belki de güneş soluk, gün karanlık…

Oğuzhan KÜLTE