Oyalandığım toprak kanatları kırık çocuk diriliği
Kumlara suretli şiir illa ki yüzecek kendini
Hiç şüphem yok rüzgar esintisi çiçeğin
Yaz gebeliğine..
Bağıra çağıra gelen kıvrımların ağıtı göz uçlarım






Dil emmesi sözler
Yalnız gecelerin tiril tiril büyümüşlüğünde
Yıldız kanatlı tozları uçarken
Biraz,biraz mavi topluyorum
Uykusuz gözlerimin yeşile çalan içine/
içine dalıyor buğulanan incelik
Çatallaşmış sesimin yanına
Üstelik karanlığın ayaklarını denize sarkıtan göğüm
itin bakalım sabrı doğan yosunlara
iyi şeyler düşünerek






Susmayı becerip uykuya yatırabilseydim söz’ü
Yarasında şiddetli ağrı uyanır mıydı düş tortusuna
Nasıl biçimleniyor bu aşk denilen gövde
Her gün cinayet işliyor ayaklarımı burkan toprak
Duvar ayazlı sırtlar yürürken gölgelerden
Güneşi görmediniz mi hiç
Aşk olsun
Gövdeme sızan ok ay ıssızlığı solurken
Uçurumlaşan yollar ne çok emiyor avuç içimizi




Ruhum benim
Benim ruhum




Yüzüne bakarak toparlıyorum şiirin derdini
Yalın ve tek kaldığım odanın telaşında
Sayfalar yüzerken parmakuçlarıma

Gölgesine gizlenmiş ağaçlar gibi
Ne yazsam duyuyorum

.......