Düştüm yollara
Zaman esrarlı yay gibi oklandığında üzerime
Uzak kalamadığım gözlerine...




Başımda güneş parçası
içimde yağmur ağrısı
Nasıl duymam bu havaları
Derinleşen yara tortusu kuyusu ellerin
Beynime topladığında yıldızları
Yakın ol istedim




Günler biriktikçe çehreme
Düşlerim içinde bir yerlerde ışıldar
Ah bu benim haylaz ağzımın sesinde
Sendeleyen kelebeği
Hiç uçurumları ürkütmüş müydük
Usulca bırakırken gözyaşını
Ve severken asmaları
Teninin duvarında




Yüreğimde yosunlaşmış şehir kokusu
Ve nabzımda mavi bir uçuk
Bana kalan uğultu
işte sevmek,
Düşen beyazı tanıyabilmek
Omuzumda
Anlasana
Her yanım yanıyor
Ve bir çocuk denizi uyanıyor
Göğsümde derin çıtırtılar
Öylesine yakın
Yakınız ki


Uyu sevdiğim
Tamamını yemiş gibi elmanın
Ilık bir bekleyişe.
Seninle olmaya düğümlenen
Ve kendi gibi gelen


Sevdiğim’e