mavi saçlı kız;
seni anlatmaya gücüm yetmiyor
parmaklarım titriyor yazarken,
takattim kırılmak üzere şu an...
yoğunlaşmış,
bir o kadar da ölümcül olabilecek kadar
nükleerleşmiş cümlelerine her attığım bakışla
derime yansıyan kanserojen emarelerim gün geçtikçe senin anımsattıklarınla
çoğalmaya başlıyor...
durdurabilene aşk olsun mavi saçlı kız...

bugün, güleç siyah beyaz resmine bir kez daha baktım
bir kez daha titremeyi sayende kanıksadım
duygularım körleşti ansızın,
bedenim tembelleşti,
yaşama sevincim anlık bir yitirişle putlaşıverdi..
daldım geçmişe,yani o büyük güne….

mavi saçlı kız,
nedameti büyük olan bir ummanın içindeydin..
rüyada gibiydin,
neşeli düşler görüyordun...
hatırlıyor musun?
Newyork’a gitmiştin
deli fişek gibi oradan buraya gezinip durmuştun..
yaşadığın acıları bile unutuvermiştin..
sonra Almanya’ya dönmüştün
muhteşem dönüşün
hekimleri bile şoke etmişti
yaşama pırıl pırıl bakan gözlerine bakınca..
çünkü hesaplar alt üst olmuştu,
onlar erken bir ölümü bekliyordu
sen ise onlara inat tanrının imza attığı kaderini benimsedin...
sonra gözlerini açtın bu güzel deryadan
ayılmış kendine gelmiştin,
ve artık hiç bir acı yoktu,
yani sonsuza dek seni bayıltan baş ağrılarından kurtulacaktın..
ve ebedi bir huzurun serinliği
gözlerine inecekti,sonsuzluğun içinde...

ve sen hatıralarımda o mavi saçlı kız ılıklığında hep yer alacaktın...
bugün olduğu gibi
yarında öyle olacak....mavi saçlı kız......
sen rahat uyu…….ki gözlerin gülsün...