![]() tanrı bilinmeyen bir kumpastır.
Sakin değilim.kendimi güçlü de hissetmiyorum.her an yitip kayboluyorum çünkü.
------------ Öfkenin kurduğu bir ağır travma Sinir harbi, Ve tanrının bilinçli olarak ruhumu boşalttığı an ve ne yapmaya çalıştığını idrak etmeden beni,benliğimi ve kendi irademi öldürmeye meyilli bir güç haline gelmesi. olabildiğince tehlikeli oluyorsun yani tanrım şu silahı kaldırsan diyorum ensemden artık çeksen gitsen beni vurmaktan vazgeçsen diyorum, beni kendimle,kendi kurduğum dünyamla baş başa bıraksan kendi izimi sürsem,kendi yoluma baksam ne olurdu diyeceğim sen yine de bildiğini,gördüğünü okuyacaksın. ve bu yüzden kuduran öfkelerim öylesine güçlü oluyor ki Hani gücüm yetse şiddetli bir yumruk savuracağım senin olduğun yöne doğru Ama hangi taraftasın bilmiyorum, Bilmediğim her yöne doğru kan kusuyorum Ağzımda yontulmamış küfürler çıkıyor Ne dinin hükmünü ne de senin hükmünü takmadan Korkusuzca kendimi tatmin edene kadar Elime ne geçirdiysem kırıp atıyorum bir köşeye. Kendimi de bir çırpıda kırıp atıyorum Kendimi de yoruyorum Kendimi de kaybediyorum. Şizofren bir ruh hastası gibi Yığılıp kalıyorum sonunda sessizliğin içinde Dilimden,ağzımdan salyalar boşalıyor düşüp öleceğimi hissediyorum o an düşüp öleceğimi ve asla bir daha kalkmayacağımı. 22 eylül. |