Kimselere suç bulma, kabul eden biz olduk.
Kimler nane yediyse, dedik “Beşerdir şaşar!”.
Zülfümüze dokundu, mağdur olup saç yolduk.
Sorgulamadık yine, umduk kendini aşar.

Kirlileri bırakıp, pir ü paklar aklansa,
Açlar sefil yaşarken, toka yemek saklansa,
Çölde olmayan suyu, aramak yasaklansa,
Susar yine tüm diller, sanma ki sabır taşar.

Dostlar hesapta görsün, elliyi böldük bire,
Başkasını suçladık, evimizdeki kire,
Kar yağınca sevindik, bahane bulduk kıra.
Ağzımız açık kalsın, armut nasılsa pişer.

On sekizde top elde, hakem verdi penaltı,
Sonra VAR’a danıştı, VAR etti hasıraltı.
Işık yanlış yerdeymiş, göze gelmiş karaltı.
Haksız yine seyirci, kural bilmeden coşar.

Yılan bin yaşar artık, değmez oldu kimseye.
Ekmek elde iğreti, vurmak kolay enseye.
Coşkun sitemler yağsa, dokunur mu hisseye?
Alıştık ya düşmeye, kuyuyu herkes eşer.