Saçlarımda kalabalık orman gürültüsü darman duman
Bu en doğal halimin gök çekimi
Ayaklarına düşen...




Adını okur gibi okuyorum
Ruhuna resmettiğin kalbimi
Bildiğimi sustuğumun inancına sardım baharları
Çünkü,
Tektin rüzgarın mavi esintisinde
Düşünsene öteyi beriyi
Sakallarından kaç mevsim bulaştı yüreğimin mağmasına
Hangi dal üşüttü ceketsiz soğukları
Ben orada bakışlarımı yakaladığın çocuktum
Bu en doğal halimin yerçekimi
Düşlerinin yeşiline dolanan





Sözünü sözümle silecek silgi kullanmadı tuşlar
Ölü atlar ülkesindeyim
Kaldığım yerde sadece göğsüne çarpan
Bazen kelebek hafifliğinde
Bazen sevdayla kavgalı
-kavgasız aşk olur muydu-





Öyle ki
iyileşelim diye korkularını sevdim uçurumların
Masum kaldırımlarda emekleyen yalnızlığım
Sadece ışığında eskiyen
Hayalini kurduğun resmin tarihine dayanınca güncem
Şükr-ü yağmurların diliyle melodileşti umut
Gül gülüşlerin gamzemde yuvalandıkça
Kapanmasın tül’ün diye
Uykusuz gecelerindim
Yalnızlığın tümör yaydığı odalarda terli geceler
Ve
Iyileşelim diye Elma kokulu ağacımız
Ah koridorlar içersinde yanyana duruşluğumuz

Velhasıl,


Gittiğin yerde kaldığın itaatkar bir savaşçıydım
Kan kırmızıyı ruhuna akan
Şimdi sen bende nasılsın deme
Ben sende böyleyim.
Yay sabrı ok’un yaralı tahtasında
Her gece aklından geçen yoluma gül bırak
-yankıma iyi bak-


Ki,
Sevdaya düşenin kaçtığı görülmüş müdür kuyudan
Elleri olmadan..