bir renkle gelsen bana
elinde ne olurdu
başak sarısı mı
dünden
bir tepenin yamacına serptiğin
hüzün yüklü günlerin toplamı
ıssız bir ahlat ağacı altı


beyaz bulutların yuvarlaklığına birikmiş
gün örtüsü grilik mi yoksa
aşksız günlerin sisi dumanı
kimsenin görmediği o bacadaki yangın
mecnun’ca gözlerinden taşan
ilk ışıklarını görmeyen
sabahın


siyah mı
kumral kirpiklerine bulaşan damla
ay’ı silen renk
güneşin her okuna saplanmış
kalbine sinen doku
başını önüne eğip giden
yolcu


her aldanışa rağmen elinde
dudağına götürdüğün
kırmızı, gül mü
hayatın yükünü
omzundan indiren
sevgi, sevgili
artık yürüyebilirsin
en yüksek dağın başına
kurarsın sevda çadırını


beyaz mı
gülüşünden daha akça
üstüne umutsuzluk rüzgârı uğramamış
papatya gölü bir bahçede
alabildiğince açmış göğsünü
aşka
dalga dalga okyanus


30. 05. 2018 / Nazik Gülünay