Hüzünlü bir kadındı
Yüzünde ayrı ayrı çiselenmiş yağmur,
Yürüyordu
Kuşların gözlerinde sinema oynatıp
Binlerce kez adım atıp .
Siyah kaban ,
Ve hikayesinin
Uçlarından bittiği anlaşılan eşarp saçlarında
Ay’dan emanet aldığı gözleri
Turkuaz sancısı,
Yek bakışta ok fırlatırdı ,
Intihar sarayının kralına.

İncinmiş meltemlerin denize itildiği  vakitte
Bir şairin naçar türküsüne
Adının karıştığını duymuşluğu da oldu elbet
Yalındı
Ve ham bir gözyaşı
Söndürmüştü dudaklarında ezberlenmiş sigarayı
Güzel bir kadındı
Hiç bir şairin kelime dağarcığına sığmayacak kadar
Güzeldi.

Onu tırnaklarıyla kazıyarak şiirlere
bir şair sevmiştir
Ucuz kolye kuyruklarında
Boş cüzdan yoklarken.
Gönül gözünü ağlatmışlardır
Asıp uçlarına kirpiklerinin
Birer birer kadının yokluğunu.
Şair kadını yokluğunda sevmiştir.

Durduysa o kadın
İstanbul’da durdu
Size Kudüs’ten yüzlerce kez ölüm getirip.
Yara bere içinde kaçarken bulutlardan
Yüzündeki çiselenmiş yağmur
Zannnımca dudaklarında ölmüştür.