Susku’ya ve

’Armağan Olsun’a armağan olsun...


Artık ağlama su verdim ağaçlara ağaçlar büyüdü biz büyüdük
’Kefen beyazı’ bir kadın geçerken ömrümüzden
O’na bir harf bağışla - yalnız sen bilirsin -
O’nun sesi yok.

Artık ağlama ve ağlamasın kuşlar (O’nun gözleri yok)
Sussun diye kapatmıştım bana bakmasınlar diye çok yorgunum
Sen düş O’nun peşine
Yere düşen ellerini tut
O’nun düşleri yok...



Kıyıdaki Adam, Yüreği Elinde Bir Adam’a seslendi:

Eğer hala buradaysan ve asla gitmeyeceksen (Ne olur...)

Bir avuç şiirle gel büsbütün o aşklarla elindeki yüreğinle

Sarışın kadınların bıraktığı iz o acıyla biraz.

Buradayım.

Kıyıdayım.



Artık ağlama ve O’nu sorma O öldü O’nu çok özledim
Yosun yosun ağlarken sen anason kokularıyla yıkarken gözlerini
Annemiz gelsin. (Ben gideceğim)

- Sen tut O’nun ellerinden
Harf harf diz kalbimi içine
O’na asla söyleme
ve artık
Ağlama -

Erguvanlar yaşasın diye
Festikanlar öldü.


’ Kefen Beyazı’: Susku’nun renk sözlüğünden.