6
Yorum
36
Beğeni
0,0
Puan
1831
Okunma
Şiir değil soluk olur bazen harfler boğulmalara...
Bir derin kuyu nefes
soğuk sular parmaklarım da
gözlerim Isar nehri
uzaklar dalgalı
yakınlar durgun pı’nâr.
Öğrendiğim doğrular
sancılı bir bahar
gelmişi vaad
geçmişi duvar.
Kor ötesidir bazı
bazı sarı kıvılcımlar
hayat keyfinden dört köşe
insanlar ruhsuz
silik bu kavmin kitabı
içi boş anılar.
Çok da zor değildi
değildi oysa kurallar
yan çizmeyi çok sevdik
çok şık alnımızda yanılmalar.
Günleri de yok sayıyorum
saygım sonsuz ağıtlara
son nefes kuruyorum
yağmurlar kayıp
düşen her yaprak vebal boyunlara.
Yaşamayı unuttuk anne
boşa çıkıyor inanmalar
ismini masal koydular kaderin
önümüz beton, ardımız boşluk
kâlpler de prangalar
d’öğünüyoruz..
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz