İçimden coşku taşarak eve vardım,
hâlâ kırıklar içinde ellerim kollarım ayaklarım
oysa bütün derdim Afitap’ım,
hiç değilse mektuplarım
biliyorum ki mektuplarım beni bekliyor
hasret! dayanılmıyor

kim bilir ne acılar içinde
adıma yazılmış kaç mektup vardı evde
kırılmış.. isyan etmiş olmalıydı.. hem de
ne sitemler.. yeter ki “beni unut” demesin de
emmioğlum yere bakıyor.. gözlerini kaçırıyor
kimse bana O’ndan bahsetmiyor

dile gelmiyor Afitap’ım..

.
.
.
.
.
..
.
.
.
...
.

.


.


.




anam açtı ağzını, yumdu gözünü, hay dee
“-olmaya gomaya yermesin o gız necap şeyimiş bee
taa o zamannar üş mekdip geldi de

ben de ataşa atıvıdım hepiciğini
bunnar başına.. o olmaz olasıca yüzünden gelmedi mi
kimbili kimin artığı.. kimbili kimin eniği

sebep o şerli delisi deği mi.. olmadan gedesice adı batasıca!
değilise taha dün geldin hu zaman ne işin varıdı senin Angaralarda mangaralardaa
ne der ne düşünür hiş sormak yok anaya-bobaya

o faşa, orasbı olmadan gedeydi.. imii,
geberip gedeyazdın, senin taha aklın başına gelmedi mii
aklını çuvdurdu buu, gonşular nere ğedeyin garii

bi marağı var mekdip.. gelmedi mi ver elini Angara
iki satır yazı gelividi mii düşüvürüyo yollara..
olmadan getsin.. mekdip gelmediyse oğlanın marağı galmayoru dünnada

o.! aklı başında biri olsa bura gelin geli mi
inek sağa bili mi, ekmeğ edebili mi, çapa ekin-harman bili mi
bu hiş aklı başında birinin edece iş mi?!

İsan olan isan deme mi iki ğün sonura “benim gardaşım evleniyo” deye acıba
tak tak tak.. biniviriyo motura,
buradan Angaraya varılı mı onunan.. adı beyliğe çıkasıca

okulun galdı hayatın mahvoldu bu hâlâ o şırfıntının derdinde..
okul mokul ğaldı getdi, gulanı aş da eyi dinne
sana söz kesdik Emmiyin Cemileyle

hiç şu bu deme, otur oturduğun yerde.. hakkımı halal etmen vallaha da billaha da
aklını da başına al.. yavız etme Nezirenin adını da
onmaz gedersin südümü halal etmem şartlar şartossun hemi de üşden dokuza

gosgoca şerde sana gelesiye beker oğlan mı yoğudu, evlencek
kimbili kaçıynan düşdü gakdı daa; sana adını temizledecek
ıhıcık gasabadan aldık iki gün olmadı, ölüyon desen su mu vercek

biz de seni bize bakar umduk, o şerli seni beni beğenmez, aklısıra
iki ğün sonura bize kim bakcak, emdiğin süt heba oldu heba
getdin de; bula-bula o şırfıntının çentesini mi buldun onca Muhammet ümmeti arasında

kaş aydır mefta ğibi yatıyosun; öyle onun adını sayıklıyosun
afıtap-mafıtap bilmen ben boban sana onu almaz adın gibi de biliyosun
Hasanınan mekdip yazdık ötüyon; dedik ki ”başın sağ ossun”

çokdan birini bulmuştur o faşa, bi taha o şırfıntıyı arama sorma
bobasında tarla takga, anasında göresek, sülale, asalet emmiyin gızında
ben Cemile’den başgasını gelin deye sana alman vallaha da billaha da





DEVAM EDECEK