11
Yorum
29
Beğeni
0,0
Puan
913
Okunma

ilk seni yazarım
insan, halk
giysisinde acının kanı
karanlıkta görülen
toprağı ekin ekin büyüten
sizlerden biriyim
burnunun direği sızlayan
gecede un öğüten
zulmün tohumunu gören
yere indirilmiş merdivende
aş dağıtırlar yukarlardan
kim aç kim tok
bütün çiçeklerin boynu bükülü
bülbül ağıtta yine
yöremize değmemiş el
canımıza girmiş görünür
yazın derdinde değilim
ne yazsam hoş görünür
gözleri yaşlı toprağın
halkın yüreği
dilimizi sağamazlar
böyle atlanmaz çağ!..
13. 06, 1990 / Nazik Gülünay
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.