0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
941
Okunma
Ömür binasına çok emek verdim;
Geceler gündüze karıştı dostlar.
Zemini pek tuttum, harcını kardım;
Çağın meşrebince çıkıldı katlar!
Kirişler aşk olsun, kolonlar sabır...
Zemine tevazu, tavana hatır...
Muhabbet betonu, sadakat demir;
Diledim hoş olsun aldığım tatlar!
Şefkat gören cephe, sımsıcak yürek;
Balkonda söyleşi, mutfakta yemek...
Bir ömrü birlikte yürümek demek;
Parazit yapsa da, kopmadan hatlar...
Uçtu gitti yıllar, yandı, kül kaldı.
Bilmem yürünecek, nice yol kaldı.
Dağlar aştık lâkin, yine gül kaldı;
Sevenin gözüne görünmez potlar!
