davşanın şansı zıfır
eninde-sonunda nasibi;
ya başka bi gurt-ğuş
ya da omzutüfekli avcıdır
gaşsa-gaşsa, nereye ğadar
kim demiş çıkmadık canda umut var



“-insanları heş sorma ğari
omzuna tüfeğ saran soluğu dağda alıvıri
sadece Gızılbaşlar tavşan eti yemezlermiş,
Hazreti Ali’nin kedisi diye•

hatta ve hatta “davşannın geçtiği tarlayı
yedi yıl ekmezler”imiş
“uğursuzluk gelmesin” deye”..

“-len gara yeğen böyle şeyler mehesizlik..
bizim çocukluğumuzda bile söylenirdi
hiş olcak iş mi?.. deel emme
günahı vobalı söyleyennerin boynuna
adamlar işi ğücü burağıp da
tarlalarının başında mı bekleycekler
davşan geçdi mi geşmedi mi deye
onnar da senin-benim gibi müslümannar
şia da bizim gibi
Allaha, Muhammede, Aliye itikat ediyollar
yok “gızılbaş” yok bilmen ne deye
hakir görüyollar
yok mum söndü yok bilmen ne deye
olmadık ağmannar asıyollar
adam başına gırmızı serpuş dakmış gızılbaş demişler
çamır at izi galsın
bunnarın kime ne faydası var
bunun adı besbelli bok yemek..”

“-desene senin davşannara
bi Gızılbaşlar acıyoru, bi de Bizim Musa
Gucur Emmi, senin Gabış Musa’ya
“-yau gayınçı böyle evden camiye
camiden eve gelip gediyon
bi i(n)san içine çık, odaya gayfaya
gelip-getmeyon” demiş

Dervişden tüfeğ isdemişler
barabar ava ğetmişler
derkene Bel Tarlada
Halil A(ğ)anın öğüne
bi davşan çıkmış
Gucur tüfe(ği) yüzüne almış
baksaykı karşısında Musa var
“-yau gayıno(ğ)lan höyle söykeye ğet
bak bana davşanı gaçırttın”
demeye ğelmamış, bi davşan daa
Musa emmi ğene garşıda

çok ğeşmemiş bi davşan daa
emme bu sefte Musanın annacına
Musa tüfe(ği) yüzüne almış
tetiği asdılmış emme
narasın tüfeğ ataş almamış
Musa başlamış tö(v)be istihfar etmeye

“-az galsın günah işleyceğdik
besmele çekmeden ataş etceğdik
niyemet mekruh olcağdı,
çok şükür, bin şükür Allahıma
bereket versin tüfeğ ataş almadı”
Halil A(ğ)a nişan almadan bille
tüfeğ(i) sıkacak emme
annaçda ğene Musa

bi davşan daa
“-len bre ğidi sık!” demeye ğalmamış
gaşla ğöz arasında Musa
gene yüzüne almış tüfe(ği) emme
bu sefte de
“-Bismillahirrahmanirrahim” deyip
mubarek gene ataş almamış

Musa bire beş gatmış
“-töbe estağfirillah
mahluğun canını alayazdık
şükürler olsun Ya Rabbim Teallallah”
…
kör şeytana,
nefsimize aldandık,
hu münafığa gandık
senin Uluhiyetinden soval olunmaz
niyemetin hesabolunmaz
Gözel Irapbım beni sınadı
bereket versin tüfek gene ataş almadı
ma-az-Allah
Rabbim Teal-Allahh!”

Halil A(ğa)bi hitdetinen
“-n’oldu len”
“-Canabı Rabbil Alemin müsaade etmedi de
tüfeğ ataş almadı
ız daa gatil olcağdım
şeytannığına gandım
çok şükür bin şükür Rabbim Teal Allah!”






şükür emrine Tevekkel Tü Rabbim Teal-Allah
gene de Halık’ın sevdiği guluymuşuyun ki
emrine Şükür, cem-i cümlemizi Yaradan Yüce Allahıma
verilmiş sadakam varımış da
mahlukatın eceli gelmemiş tabi
yaşanacak ömürü varımış da
tüfek ataşlanmadı
tö(v)beler töbesi gelmen bi taha

ben gediyon enişde,
hemen bi töbe istiğfar namazı gılmam ilazım
vakıt bu fakıt.. önşe istiğfar namazı”
Gucur Emmi almış elinden Dervişin çifteyi
galdırmış horazını

tetiğe bi basıyo “gümm!”
“-hani patlamayodu”
“-orası gakcakmıydı len” deyoru
Musa bu!”
“-Canab-ı Allahın sef gulu”



































DİPNOT

kızılbaş: şii mezhebi kolu
• o zamanlar diğerlerini hor görmek adına uydurulmuş boş laflar, bu sonra urum-yonan, daha sonra da kominis oldu, bu konuya kültür yanlışlarımız olarak hicap ile yer verilmiştir.
söyke: karşı taraflar, yamaç, etraf, bayır




Resim Hakkında
1900’lü yılların başında Mersin taraflarından Toroslar boyunca yaylağa gelen Tırtar Aşiretinden 4 aile (Karamehmetler, Hacı Karalılar, Kartmemetler ve Beyler) bu gün kü Karatepe sırtlarına yerleşmiş, bilahare Aşkar yörükleri (Deveci’ler Sülalesi) de gelip şimdiki köy ortasına yerleşmişler ve Yalvaç kaymakamlığınca diğerleri de Aşkarların etrafına konuşlandırılmış.

Deveci Sülalesinden Deveci (Mevlüt), Tıkırdak(Mehmet Ali), Ormancı (Süleyman) ve Kucur (Halil).
Allah Rahmet eylesin


Sn Şahismail Şen’e teşekkürler