gündüzü başkaydı, gece esrarı daha bir başka
bu gece gözyaşını anlıyorum
tarifi üzerine imkansız cinayetler işleniyor
vedalaşırsa bir nebze insana teselli bırakır
yalnız tatsızdır o sonlar, ormandaki son ağaç da yanar
atlar nallarından kurtulur, gökyüzüne uçar
yarım kalır öpüşler
bir ayağı kaldırımda fahişe ayağı
bitkisel hayatımıza dairdir sakızı
seni önce baba evinden vururlar
sonra kalbinin ürpertisi hiç geçmez
gözlerin çıkmaz çocuklarda müstakil bir fikirdir
uzun zamandır tebrik etmemiştir iblis böylesine
geçmişte büyüyen iri bahaneler ince bir ağaca sarılı

bağıran sen misin. ben kırsal mutluluğumda eli kan taraflar görüyorum
modernizim aşıkları kalkıp soruyorlar bir adama
tahayyül edemeyecekleri bir ibadet duruşu
tavsiyesini hiç dinlemeyecekleri de malum
ikram ediyor sonra gerçek, bağırıyor:
-Allah’tan korkmayanlar Tanrıdan korkuyor
ne büyük intikam. gülün sizi gidi insan eti yiyicileri
günde birkaç kere tarihin karnına alınmış sert yumruklarla
sülalesine şair bırakıyor bu ağıtlar

adam. eyvallah larvası, elleri meşgul bu aralar
afyonu damardan enjekte, rüyaları daha bir ölüm
biraz da sürekli şarap sevgisinden bahsediyor
cennette avrupanın da olup olmayacağını soruyor
aşk mertebesi düşük bizler, sofra bezlerinde zehirleniyoruz
söz ülkenin balkon kemiklerinde de egosantrik bir kundak
hoşgörülüolduğunuherkestençokbilmekistediğimtanrım
canını sıkıldı mı dedikodu yapıyor deliği bol leğenler
imtiyazla sarkıyor ama masumların yaşları yanaklarında
çatlamış bir testi
gözlerin
nasıl yanıyorsun kim bilir
o limana bir daha dönmeyecek geminin elvedası bakışlar
sormuyorum kaşlarının çatığını
mermer bir gurur
ellerinde ayrılık tutan kötülerde, evet mevcut
fakat salt olmamalı
aldatıcı da iyileri
senin boynuna iniveren melekler aşkına
nasıl yanıyorsun kim bilir
başı çalınmış bir heykele kalan pay değil
gözlerin, bir sıra adamlar gülüyor
ben de tutamam acını
acın tutulacak gibi hiç değil

sormasınlar adam.
niye uçamazlar melekler bu dünyada
kanatları kıran devletler var oldukça