Bir sevda doğurdu gökler,ayağı topal gözleri kör
Kesilince sütten lohusa rüzgar
Fırtınalar koptu,okyanus’u aşkta
Siz yetim çocuklar gibi kaldınız kalbiniz okşanası
Güneşin çocukları,yağmurun çocukları
Gözünüzü cırmıklayana kadar kedi tırmığı,nankör
Boş bir tencere kaynadı hep önünüzde
Teker teker çatladı, mutluluk yumurtaları...



Hepiniz ayrı ülkelere sığındınız,dudaklarınız lehçesiz
Gözlerinize işlediği korku yaradanın, kusursuz kanaviçe
Kiminizde ev bulamadı kaldı boş bir parkta
Elimize verilen hayat denen oyuncağa şükür
Tükürdü herkez, göklerin doğurup sokağa attığı piçe
Saat sesleri duyuldu dört bir yanda ölümtrak
Örümcek masalıyla örüldü aşk
Ve kala kaldı sonunda sahipsiz ...


Huviyetini tanımadığım kayıtsız hüzünler görmekten başka
Cezalandırılmış bir yeryüzünün toprağına benzeyen gözlerim
Beni sevdiğini söyleyip hep tırmalayan, nankör sevgilim
Zarfın içine konulmayı bekleyen adressiz mektuplarımla
Kürek,kürek gömün beni,derin ,derin
Geçmemiş bir tarihte arayın kemiklerimi,kimsenin söylemediği bir şarkıda
Gökyüzünde arayın beni,
Henüz doğmamış güneşlerin, koynunda...