Ah şiirimde muhacir kadın,
Sen hangi öykünün sürgünüsün,
Hangi cümlenin yüklemisin,
Yüklenmişsin…
Kimliksiz vurmuşsun yollara,
İçe kapanmış yüreğin, mahpus koğuşu gibi.
Voltasında kaybetmiş çocukluğunu,
Ayaklarının altından yitmiş şehir,
Kahrolsun Amerika
Kahrolsun Fransız ihtilali,
Yaşasın kapı önünde meşalelerle bekleyen kadınlar,
Çocuklar.
Konumuz o değildi
Dağıttım biliyorum
Ne diyordum
Gözlerin
Evet
Gözlerin,
Hayır gözlerin
Denizi tasvir ediyor doğulu bir şair,
Kürtçe gözlerin diyor.
Ben Yoldaş ölüyorum
Düşüyorum yollara,
İlk durakta
Göbeğinde iniyorum
Üstelik meydanında
bütün toplum polislerine inat
Elimde yine saçlarından ördüğüm halat,
Gözlerinin tapınağında
Tanrıya da inat,
Çıplak ayakla kendimi asıyorum.
Düzen değişirse eğer
Ellerimi sat bir minübüs parasına,
Bin ve git
Git buradan kadın.



PYNST_