1
Yorum
3
Beğeni
0,0
Puan
831
Okunma
ölüler çaresizdir derken
sular akmış bitmiş deniz olmuş
ne muazzam teferruatları vardı oysa
çayırlar göğe dalar unuturduk seni
sinekler saçmalar uyuyamazdık
göğsü ateşler içinde güneş olmak
ve hiç bir şey düşünmeden kalakalmak rüyanızda
his yürür beyaz çizgilerle ilerler
hani sarsa ya dersin hiç bir şey yok
yokluğun acısı mı desem
bulutlar ve ötesi için biraz yıldız
yarın olmayacak düşler için mutlu olmak bile güzel
şimdinin farkı kardeşim
gözlerinin içine dalıp üşüyorum desem
inanmaz mıydın
ağlamaz mıydın bir çocuğa sarılır gibi bana
unut
unut ve kaybol aynaların çağında
ağaçlarıyla sevişirken ilk tattığın
meltem senin yaşayan kalbin
yeniden yaratsın içindeki insanı merhamet.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz