![]() GÜNEŞİN GÖLGELERİ 2
2. Bölüm
....... Şey-bi yelda; Sevgiliden uzun kalınan en uzun gece. ....... Mutluluk savaşçısıydı Davut. Güneşin her doğuşunda aydın yarınları düşünür Her batışında yalnız geceleri üstlenirdi. O, sevmek zorunluluğu hisseden bir yürekti. Gök yüzünden yer yüzüne kadar her şeyi severdi. Öfkesini içinden kovmuş, Nefretini kötülüğe satmıştı. İyi olan her şeyden iyilik satın almıştı. Kötülükle savaşacaktı, hazırlık yapıyordu. Bu savaş için önce sebep bulmalıydı. Arayışlardaydı elbet, ne aradığından habersiz. Bir gün yolda yürürken tek başına Yorgun ve dalgın. Ellerini arkasına bağlamış, başı öne eğik. Gök Davud’a gülümsüyordu Sanki yollar "burdan geç"diyordu oda ordan geçiyordu. Her geçtiği sokak yolların; süslü ağaçları Selam veriyordu delikanlıya. Muktedir genç; Kaderini adımlarıyla çiçe çize ilerliyordu Az sonra köşeyi dönecekti. Rabia, rüzgarın esintilerine bırakmıştı kirpiklerinin dizilişini Ağaçların görüntüsü kadar kusursuzdu bukleleri Lakin; Dalından dökülen yaprak gibi, akıyordu gözlerinden yaşlar Ve yaprak yere düşütü, Muhteşem kadın köşeyi döndü. Tam o esnada çarpıştı Davut ile Rabia. Yere düşmek üzereydi genç kadın Gözlerindeki yaşlar al yanaklarına dağıldı Delikanlı hafif zendelendi bir an, Hemen taparlanıp inanılmaz bir refleksle Rabiayı belinden kavradı. Göz göze gelmemeleri imkansızdı artık. 2 BÖLÜM SONU... Ferit Ali Karasu... |
Bir şiirde,Benzetişler,abartıya kaçılmadan,yerlerinde yapılmışsa,
Bu eylemler o zaman,şiire güzellik,renk,ve güç katar,şiirin anlatımı
okuyucuya zevk ve haz verir.O şiir güzel bir şiirdir.
Değerli kardeşim,Siz şiirlerinizde bunları güzel uyguluyorsunuz.
Sonuçta da güzel şiirler çıkıyor ortaya..Ben beğeni ile okuyorum.
Kutlarım,yürek sesinizi,şiire verdiğiniz emeğinizi...sevgiyle..