Elini mevsimlerin en tazesinde tutmak
Ve bir mühür bağıyla
Ölüm teferruatına kadar
Bırakmamak isterdim
Seni mevsimlerin üzerine konmuş
Bir Anka edasıyla
Hayal etmek
Bir tebessümün kalp sıcaklığında
Seninle ısınmak
Bir sitem rüzgârında
Seninle üşümek isterdim
Korkulu geçitlerin en sapasında
Omuz temasında olmak isterdim seninle
Her anın her vaktin her geçen zamanın
Zilli eteğinde
Bir tek senin sesini duymak isterdim.

Gidilen bütün yolların
Sana varmadıkça gitmelerin
Had safhasında bu zulmün
Ben kalıp seni beklemek isterdim
Yağmurlu bir günün yürüme eyleminde
Ne kadar adım attığımı
Ve bütün yollarda kaybolmamı
Seni düşünüyor olmama sebep kılmak isterdim
Bir rüzgârın yanaklarından
Dudaklarından
Gözlerinden geçerken
Saçlarını dağıtmasını
Aslında ben o rüzgârın ta kendisi olmak isterdim.

Şimdi farklı ölçülerde
Uzaklıklar aramızda
Miller kilometreler
Belki de ışık yılları
Sen şimdi bildiğim ama
Ulaşamadığım bir yerdesin
Yola çıksam belki ölüm tecelli olur
Belki varmaya yakın aklım kaybolur
Belki de sesinin bakışlarının değdiği yere varırım
Biliyorum o zaman da sen olduğun yerde
Olman gerektiği gibi olmazsın
Ha beni sorarsan
Ki sormasın
Ben bir âmâyım içimde figanlar
Avare sokaklarda aylak bir ruhla
Bir senli bin sensiz yaşıyorum
Boş ver sen beni
Bir ıslık tutturup geceleri
Gündüzleri içimde söndürüyorum.