“-bizim herif”
…
“-baya Ismayılı’ı beklerimiş ne-b(iley)en ben
goca Gara Musduk, ne den de(rsi)n sen
Ismayılı görünçene barabar beti-benzi açıldı
yüzü nurlandı, sanısın herif gül aşdı gı!
gözleri ışıldadı yenitden,
yengatdan eyilendi..

Hatma abam teze yoğurt getirmiş iki gaşşık, ondan yedi
a(ğ)şamdan yoğurdunan pirinş çorbası etdiydim
Alibe(y) ağamın düğünnerde etdiğini bek severidi
onu topdasa godumda, üsdüne dolazlı haggaşya(ğı) dolaşdırdım
ıccık da gırmızı büber,
garabüber de ekeleyvidiydim idi

onu buldumuydu başga bişi goma öğüne gari
dıkım file dutmaz gaşşıklamayı bek severidi
üş-beş gaşşık da ossa ondan dedikleyin
ha şükür emrine dedik.. dirilividiydi..
ulen Ismayıl.. gardaş yılın yılı sen nerdeydin
sende seversin do(ğ)ramacı de(ğil) mi?

Ismayılınan öteden beriden gonuşdukçana..yarennig etdikçene açıldı
unuttdug getdik aylardır ölüm döşşende yatdığını
Allah var ya bize de bi umut geldi, eyileşdiydi bayaa
gülüşdük bile, annaddıkçana Ismayıla etdiklerini
annatdıkçana, kendi bile güldü valla
sankı aradan kırk sene geşmemiş gibi!

derkene ay bacım sonuratdan sonuraya soluvudu
takikesi takikesine uymadan.. Ismayıl’ın kucanda teslim etdi uruhunu
Allah Allah…Allah celle celaluhu! ” … mubarek gün hemi de
“-Ismayıl da bilirimiş Kelam-ı Kadim’i, ne de ossa okumuş adam bi başga oluyoru
Gur’anı file bellemiş şeer yerinde
cahallık zor valla.. olmadan getsin imi?

üş gün gabirinin başına ğetdi.. anasının, bobasının, mezerinden fazla
o cuma camide lokum-püsgevitinen hayır etdik
ha “Allah gabil etsin”.. dedik,
nası(l) ossa haftası var elliikisi var öyle ya
“gene geli(r)sin i(n)şaallah o zamana bi ta(ha)
Ismayılll.. gardaşların en gözeli!










bazar derne(ği) ö(ğ)lenden sonura
mezerligden e(vi)mize
Alla(h)a ısmarladığa geldi Ismayıl
kimbili(r) kim getirdiydi Hecazdan
halal hoş olsun gaktım-dutdum gayfa gavırıvıdım
çekdim bi ğözel Köselerin gayfa değirmeninde,
ocaktahı közde bişirdim bi filcan..
kimse kimsenin nasibini yeyemezimiş

“bi filcan gayfanın kırk yıl hatırı varımış” deller..
bakdı bakdı, gözleri dolu
“-taa çocukluğumdaki koku bu!” dedi
dova ede ede bi ğaldı yazzıg..
şe(hi)r yerinde tezecig gavırıp daa
ona “közde gayfa”yı kim bişirivice(k)ğmiş

de! onu decedim..
Ismayıl bizim düğünü benden eyi biliyorudu
hiş unutmamın, hiş mi başga derdin yog muydu ay bacım!
o annatdıkçana bi tühaf oldum valla
aklımıza gelse ya işden gayıtdan
bide herkeşin bildiğini kiminen gonuşcan
hincikinnerinen de hal dert annadamayoru
ne varısa esginkinnerde varımış..

sor Ismayıla aklına ne geli(r)se, olmuşu geşmişi
kırk elli sene eveliyi
görsen neler neler annatdı durdu, esgilerden
kendim unutdum getdim valla
ölenden galandan
anamdan bobamdan
esgiler ne gözelimiş..


herkeşleri aşıtladınca da
ilk gözağrısı Aşadudu’dan
meselemenin can damarından
can havliynen “-ablaa” deyeleg sordu
..
“-Ayşedudu…
…
Ayşedudu.. yaşıyor mu Ayşedudu? ”
nerede nasıl, çoluk-çocuğu, durumu
iki de bi yutgundu
“-eyi”
…
“-eyi” dedim
..
“-eyi şükür” dedim
“-çoğ eyi”
“-çok şükür Allahım” diye gözyaşlarına boğuldu..
meğerem bek se(v)erimiş..










Resim için Sevgili Nazik’e teşekkürler

yarın AŞADUDU..